Op de www.100p.nl kun je op de Kirries stemmen, zodat ze lekker veel gedraaid gaan worden.

Kaartjes voor Nick & Simon en de Kirries in Panama zijn te koop bij het Amsterdams Uitburo of gewoon aan de deur. Wij zijn er in ieder geval bij..

Kirries @ Panama! is a post from own2feet.web-log.nl.

Yolanthe’s inburgeringscursus is a post from own2feet.web-log.nl.

Hans en ik willen héél véél mensen, verschrikkelijk bedroefd erg bedanken. Maar daarvoor maak ik toch even gebruik van de Hyves-pagina. Iedereen kan daar dus gewoon weer verder lezen!

Getrouwd! is a post from own2feet.web-log.nl.

Afgelopen woensdag beleefde één van de beste bands van het dorp een hoogtepunt in hun, nog maar relatief korte, carriëre. De Dré-band, zoals de Hazes-coverband al die tijd bekend stond hier, werkten de afgelopen maanden hard aan hun eerste volwaardige cd. Op een als studio ingerichte zolder werkte bassist Jan Koning keihard aan de opnames, die met Pro Tools in elkaar werden gezet. De verdere afwerking werd gedaan door Patrick Mühren, die in samenwerking met Studio Arnold Mühren daar graag in deelnamen. Alles liep op rolletjes, toen ze tegen het einde van dat proces een dringende brief kregen van een indrukwekkend advocatenkantoor. Zodra er eigen nummers uitgebracht zouden worden onder de noemer ‘Hazes’ of ‘Dré’, zouden ze een heel groot probleem hebben. Snel werd gezocht naar een andere naam. De ‘Kirries’ was de meest logische, aangezien de meesten in de band de bijnaam ‘Kirrie’ als familienaam dragen. Zo gezegd, zo gedaan en lag deze week het práchtige eindresultaat in de Volendammer platenwinkels.

En hier spreekt een hele trotse zus. Zusjes Liesbeth en Nelly hebben fantastisch staaltje achtergrondzang afgeleverd en ook voor de band niets dan lof. Zelfs voor mij zit er ook nog een klein gouden randje aan want voor het eerst sta ik met naam en toenaam in een cd-boekje. Ik mocht aantreden als extra stem in het grote geheel en daar ben ik toch-wel-heel-erg blij mee. Niet omdat ik mezelf nou zo geweldig vind ofzo, maar het liedje wat ik uitgekozen heb is zeker een van de mooiste van het album.

En dus, mijne dames und herren, kan ik u voor het eerst in mijn webloggeschiedenis een liedje laten horen waar Own Two Feet en haar zussen op meezingen, zanger John nog nooit zo mooi op gezongen heeft en de Kirries hopelijk ooit heel erg beroemd mee gaan worden. ‘Dat ‘ie gaat’: De Kirries – Echt Voorbij (Even op Muziek drukken!)

Kijk ook nog even op mijn hyves-pagina , waar er een stukje live muziek op staat van de cd-presentatie in ‘De Dijk’, op de dijk..

Ik ben er weer! is a post from own2feet.web-log.nl.

Het was een spektakel! Bedankt, kanjers!

Our Jesus Christ Superstars is a post from own2feet.web-log.nl.

Gefeliciteerd, kale kwast van me..

Happy birthday, dear Boldie.. is a post from own2feet.web-log.nl.

Dat eerste gedeelte ging nog wel. Dan staat daar zo’n lichaam zoals dat ook altijd in het biologie-lokaal stond vroeger: een skelet met een hoop spieren, spieraanhechtingen en ander weefsel. Het ene lichaam doet net alsof het een sliding over de vloer maakt, met in zijn uitgestrekte handen een basketbal. De ander vangt in een atletische pose een volleybal. Omdat ze gestript zijn van hun huid, zie je precies welke spieren daarvoor nodig zijn. Maar een appelpuntje lustte ik niet meer.

Het tweede gedeelte werd al wat ruiger van opzet. Daar was er een soort vrouwenafdeling, waar we zó in een vrouwenlichaam konden kijken, met ingewanden en al. Bij de ander hadden ze het voor de leuk om-en-om gedaan: een reep huid weggesneden en vervolgens de borsten laten zitten. Daaronder weer huid weggesneden en de buik weer laten zitten. Kunt u me volgen? Nee? Ik zou het ook niet zo erg vi-su-ali-se-ren, als ik u was, nee..

Het derde gedeelte was blijkbaar het hoogstandje. Daar hadden ze het gepresteerd om een lijk in miniscule dunne plakjes te zagen (in de breedte!), te plastificeren en weer op volgorde te leggen, zodat er een soort MRI-Scan-achtige indruk onstaat. Dat was blijkbaar een hele klus geweest want verderop hadden ze iemand gewoon in de lengte in 3-en gezaagd. Ook doeltreffend, natuurlijk.

Het vierde gedeelte werd me een beetje te gortig. Daar was een videopresentatie te zien over in welke mate van misvorming een kindje de baarmoeder kan verlaten. Kijk, ik weet best dat het de natuur is en dat het met míj ook kan overkomen. Toch wilde ik het niet zien.

Weet je wat het is?.. Enkelen van die mensen hadden nog zo’n uitdrukking op het gezicht, weet je wel? En vooral die vrouw die haar borsten nog had keek je nog echt aan, voor je gevoel. Ik kan me ergens niet geloven dat deze mensen hier toestemming voor hebben gegeven. Je lichaam voor de wetenschap ter beschikking stellen: oké. Maar hier betalen mensen grif geld voor en staan ze een beetje te staren naar je geslachtsorganen waar je eitjes nog in zitten. Mwnee.. Dit was niet mijn pakkie an. Ik ben niet bang voor overleden mensen, ik was ook niet bang voor deze tentoonstelling, maar was een beetje tè. Teveel van wat erg veel op mij lijkt, enzo..

Bodies on display is a post from own2feet.web-log.nl.

En dan sla je je voor je kop als de zaterdag daarop je zus optreedt op het Mega Piraten Festijn! Níet gaan was geen optie: ik wilde het tè graag zien en de kaartjes waren heel lief aangeboden. Toch was het duidelijk dat ik mijn programma moest aanpassen want een hele avond staan, bier drinken en mee hossen was niet aan de orde. De band zou rond kwart over tien het podium betreden en dus vertrokken we ruim van tevoren richting Heerhugowaard. De Willem Ruis-tent op het industrieterrein was niet te missen. Wat een enorm ding! Binnen was de sfeer spectaculair. Bijna 6500 man zong en danste mee. Nog nooit had ik zoveel mensen in één tent bij elkaar gezien.

Toen de artiest voor hun de beroemde ‘deurre’ uitliep, zag ik zanger John in zijn witte pak al klaar staan. Ik voeld me misselijk worden en sloeg m’n handen voor mijn gezicht. "Jezus, daar staan ze. Ze moeten op. Dit is absurd.." en ik moest bijna huilen. In gedachten was ik bij Liesbeth, waarvan ik gewoon wist dat ze op dat ogenblik het bijna in haar broek moest  doen van de zenuwen. Toen was het grote moment daar. Met luid gejuich werden ze onthaald op het podium en deden ze hun eigen nummer, meegezongen de busladingen Volendammers die op elkaars schouders kropen. John zette een topprestatie neer! De achtergrondzang was playback, wat wil je ook op zo’n avond, maar Lies en Eline zagen er fantastisch uit en wisten de sfeer perfect op gang te houden. Ik barstte bijna uit m’n voegen van trots. De bekroning op de vele avonden oefenen en doorzettingsvermogen. Weergaloos!

Met de voeten gaat het nu, na een week, eindelijk een beetje beter. Het lijkt nog steeds of er een cavia een stuk uit m’n hielen geknaagd heeft, maar goed. Míjn zus stond maar mooi even op het Mega Piraten Festijn en dan loop je een beetje op wolkjes. Dat is goed voor elk voetenpijntje.

Mega Pijnlijke Foeten is a post from own2feet.web-log.nl.

Maar toen ging gister de telefoon! C. belde dat ze aan een prijsvraag had meegedaan op Bol.com en er nu twee vrijkaartjes voor het geheime concert van Van Dik Hout op de mat lagen. Ze maakte me ook meteen duidelijk dat het geen kwestie was van ‘of ik mee wílde’ maar dat ‘ik mee MOEST’. Da’s geen Frans! En het valt ook nog eens mooi samen allemaal. Eerst naar de kapper in de stad, op het Leidseplein wacht ik haar dan op en eten we een hapje, zodat we weldoorvoed naar de Melkweg kunnen oversteken.

Gezellig, zo’n avondje uit. Heb er zin an!

Van Dik Hout is a post from own2feet.web-log.nl.

Het weet wat.

Het was altijd net als lijnen. Er moest even een knop om en dan kon je tegen jezelf zeggen ‘Ik weersta de verleiding en ik eet dat chocolaatje níet’. Lange tijd zei ik dan ook tegen mezelf  ‘Ik doe het niet. Ik kijk niet. Ik lees het lekker toch niet.’  als er weer mailtje binnenkwam met de tekst ‘Let’s Hyve!’. Want net zoals met chocola, weet ik dat ‘k bevattelijk ben voor verslavingen. Sigaretten, alcohol, drugs: verstand op nul houden, want als ik eraan toegeef is het over met de gein. Internet is er ook zo’n eentje. Webloggen: oké. Maar dan wel op tijd dat ding weer uit en niet blijven hangen.

*Slaat met de vuist op tafel* En dan trap ik er TOCH weer in. Mietje dat ik ben. Ondanks 24 waarschuwende stemmetjes in m’n hoofd, maakte ik toch een account aan op de gewraakte website. Het was een moment van zwakte, van onvergeeflijke domheid. Want nu is het een hek van de dam hè, dat begrijp je natuurlijk zelf ook wel. Nog éven mail checken, kijken of iemand je uitgenodigd heeft en éven snel nog wat kleurtjes veranderen in je profiel. Nog éven dit, nog éven dat en wat denk je? Avond om. Zonder zoen naar bed.

Nu ook m’n twee zusjes eindelijk internet hebben in hun nieuwe huis, is er voor mij geen hoop meer. Na een kwartier konden ze, na zondige hulp van mij, zichzelf ook tot de Hyvers rekenen. Soort zoekt soort. Zolang ze maar minder vrienden aantrekken dan ik, anders zijn we zus af.

Daarom een schaamteloze oproep om ook eens de Jo- Hyves te bezoeken:

Jo @ Hyves

Want ik wil meer. Méér. MÉÉR!

Hyves is a post from own2feet.web-log.nl.